Ο τίτλος του άρθρου μας παραπέμπει από τη μια στη θαυματουργική και θεραπευτική δύναμη ψυχής και σώματος από τον Κύριό μας και από την άλλη στην αδυναμία και απιστία των μαθητών Του.
Ματθ. 17,18 – 21 καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ δαιμόνιον καὶ ἐθεραπεύθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης. Ματθ. (Και επέπληξεν ο Ιησούς το δαιμόνιον και εβγήκεν αυτό από το παιδί, το οποίον και εθεραπεύθη από την ώρα εκείνην). Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τῷ Ἰησοῦ κατ᾿ ἰδίαν εἶπον· διατί ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό; (Τοτε επλησίασαν οι μαθηταί τον Ιησούν ιδιαιτέρως και είπαν· “διατί ημείς δεν ημπορέσαμεν να διώξωμε αυτό το δαιμόνιον;” Είπαν δε τούτο, διότι εις άλλας περιστάσεις είχαν εκδιώξει δαιμόνια). ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· διὰ τὴν ἀπιστίαν ὑμῶν. ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἐὰν ἔχητε πίστιν ὡς κόκκον σινάπεως, ἐρεῖτε τῷ ὄρει τούτῳ μετάβηθι ἐντεῦθεν ἐκεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν ἀδυνατήσει ὑμῖν. (Ο δε Ιησούς είπεν εις αυτούς· “ένεκα της απιστίας σας. Διότι σας διαβεβαιώνω, εάν έχετε πίστιν σαν το μικρό σπόρο του σιναπιού, θα πήτε στο βουνό τούτο· πήγαινε από εδώ εκεί και θα πάη και τίποτε δεν θα είναι για σας αδύνατον). τοῦτο δὲ τὸ γένος οὐκ ἐκπορεύεται εἰ μὴ ἐν προσευχῇ καὶ νηστείᾳ (Μαθετε δε ότι αυτό το είδος των δαιμονίων δεν εκδιώκεται παρά με προσευχήν και νηστείαν”).
Τουτο δε το γένος των δαιμονίων ουκ εκπορεύεται ει μη εν προσευχή και νηστεία. Αυτά τα θαυμαστά μας λέει ο Χριστός μας. Οι μαθητές Του δεν μπόρεσαν να καθαρίσουν τον δαιμονισμένο και όλο απορία ρώτησαν τον Κύριο γιατί. Και τους απάντησε με τον αρχικό μας λόγο. Οι μαθητές δεν προσεύχονταν; Δεν νήστευαν άσχετα αν τους κατηγορούσαν οι Φαρισαίοι. Δεν ήταν δίπλα στον Κύριο; Έπρεπε όμως να δουν την αδυναμία τους και την απιστια τους ακόμη κι αν ήταν τόσο κοντά στο Ιησού. Και τι κάνει Αυτός. Τους δείχνει το δρόμο της θαυματουργίας. Και δεν τον είπε μόνο σε αυτούς. Με τα Ευαγγέλια τα λεει και σε μας σήμερα για να κατανοησουμε τη δική μας αδυναμία και απιστία. Και μετά θεραπεύει το νέο και θεραπεύει και μας με το λόγο Του αφού αμαυρωσαμε την ψυχη και σπιλωσαμε το σώμα. Και να τα φάρμακα: η προσευχή και η νηστεία. Η πρώτη αποτελεί την τροφή της ψυχής και η δεύτερη το φάρμακο του σώματος. Δε μας ζητάει δύσκολα ο Πατέρας μας. Ούτε μακροσκελείς προσευχές ούτε αδιάκριτη νηστεία. Από τη μια η προσευχή μπορεί να είναι τόσο απλή όσο ένα “Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησον με” και από την άλλη η νηστεία πανευκολη με την ατελειωτη πληθώρα τετοιων επιλογών από πρώτες ύλες και φαγητά που υπάρχουν σήμερα.
Η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελεί την κατεξοχήν περίοδο του πνευματικού αγώνα. Και τα δυο αυτά όπλα μαζί με την επακολουθουμενες Εξομολόγηση και Θεία Μετάληψη μας κάνουν άξιους πολεμιστές της χάρης Του. Και μακάρι να μας απαλλάξει από τα πάθη της ψυχής και του σώματος και να μας πει “εν τω ονόματι μου δαιμόνια εκβαλλουσι”.
Για περισσότερη εμβάθυνση διαβάστε τα βιβλία μου που πληρούν το δίπτυχο προσευχή και νηστεία
